Hij schildert hedendaagse landschappen, stadsgezichten, koeien en naakten. Bernard woont en werkt afwisselend in Amsterdam, China, Parijs en Zuid-Amerika. In zijn stadsgezichten volgt hij in de voetstappen van George Hendrik Breitner en Willem Witsen. In zijn exotisme roept hij herinneringen op aan Marius Bauer terwijl zijn krachtige penseelstreken hem verbinden met het abstract expressionisme van Eugène Leroy en Karel Appel.

 

In 1982 exposeert hij voor het eerst, in galerie Memphis te Den Haag. Datzelfde jaar begint hij een studie Kunstgeschiedenis aan de Universiteit van Amsterdam. Hier verdiept hij zich ook in Klassieke Archeologie, Culturele Anthropologie, Theatrale Mediakunde, Esthetica en Cultuurfilosofie. In 1985 exposeert de Wolff samen met Hans Min in het Centraal Laboratorium van de Bloedtransfusiedienst. Min & de Wolff schilderen gelijktijdig aan dezelfde doeken. 1986 is het jaar waarin ze hun werk tentoonstellen tijdens een groepstentoonstelling in de Grote Kerk te Lochem. In 1988 schilderen ze voor het laatst samen en exposeren in Galerie Aliza te Amsterdam.

 

Gedurende de jaren ’80 werkt Bernard de Wolff tevens aan een aantal videoproducties, ondermeer voor het Allard Piersonmuseum te Amsterdam. Het programma “De Streling” wordt genomineerd voor de Sony Video Award, en “De Olympische Ode” wordt geselecteerd voor de NVWFT Mediaprijs. De Wolff is niet alleen regisseur, maar hij is ook verantwoordelijk voor het scenario en maakt daarnaast zelf de muziek bij de beelden. In 1984, 1985 en 1986 maakt hij een aantal reizen naar West Afrika. In 1988 studeert hij af als kunsthistoricus. In 1991 exposeert hij in de Verenigde Staten, en wel bij Herr-Chambliss Fine Arts te Hot Springs. Hij houdt tevens een serie lezingen aan een drietal amerikaanse universiteiten over landschapsschilderkunst. In 1999 voltooid de Wolff een serie van zeven bedrijfsfilms en maakt een reis naar Suriname.

In oktober 2004 ontvangt hij de "Brooklyn Gallery Award", de bronzen Calla, uit handen van Peter Leen. In 2005 is er, ter gelegenheid van zijn vijftigste verjaardag, een boek over hem verschenen bij galerie Peter Leen. In 2006 volgden reizen naar Suriname en Brazilië. Schilderijen van Bernard de Wolff bevinden zich in collecties over de hele wereld; van Hong Kong tot Brazilie en van Zuid-Afrika tot Canada. Zijn werk is vertegenwoordigd in tal van bedrijfs- en privécollecties: Saatchi & Saatchi NY; LTU Düsseldorf; Medical Center Hot Springs; TNO Apeldoorn; SFB Holding Amsterdam; collectie prof.dr J.M. Hemelrijk en vele andere.